Voedselhulp – en bij uitbreiding beleid – is geen probleem dat je oplost met één goed idee of één beleidsnota. Het is een typisch wicked problem (geen probleemdefinitie, andere logica, en elke oplossing creëert nieuwe spanningen)
Lokale besturen, organisaties, vrijwilligers en gebruikers zien elk een stukje van het geheel. Niemand ziet alles.
Net daarom volstaan klassieke overlegvormen steeds minder. We praten over elkaar, maar stappen zelden écht in elkaars realiteit.
VVSG (Vereniging voor Vlaamse Steden en Gemeenten) koos tijdens de Voedselhulpdagen daarom bewust voor spel.
Niet als gimmick.
Niet als ijsbreker.
Maar als methodiek om complexiteit ervaarbaar te maken.
Spel dwingt tot perspectiefwisseling. En die is geen luxe, maar een noodzaak bij wicked problems. Dit spel “Complexe Kost” kwam tot stand in samenwerking met Johanna Greis van Universitair Centrum Sint-Ignatius Antwerpen en Steven Desair van VVSG. Met de speelse methodieken van mossels from brossels
Het spel opent de Voedselhulpdag en vormt het fundament voor alles wat volgt. (Presentaties, pannelgesprekken, Open space,..)
Deelnemers stappen tijdelijk uit hun professionele rol en kruipen in de huid van een stakeholder binnen het voedselhulpsysteem.
Het doel is niet om oplossingen te bedenken of te “winnen”.
Het doel is:
Het spel is dus geen eindpunt, maar een startpunt.
Stafmedewerker VVSG
1 Inleving in één perspectief
De 70 deelnemers, actoren in het voedselhulpproces (vrijwilligers, lokale besturen, sociale kruideniers,..) worden willekeurig aan tafels gezet, elk rond één stakeholder. Via persona’s en contextfiches ervaren ze: hoe voelt dit perspectief? Waar wringt het
2 Stellingen en prioriteiten
Aan elke tafel worden 3 stellingen besproken en gerankt. Verschillen in visie worden zichtbaar, zonder ze meteen glad te strijken.
3 Kruisbestuiving via fishbowl
Vertegenwoordigers van de verschillende perspectieven tafels gaan in dialoog. Lege stoelen nodigen anderen uit om in te stappen. Spanningen worden uitgesproken, niet vermeden.
4 Oogsten en ontrollen
Pas daarna laten deelnemers hun rol los. Wat heb ik gevoeld? Wat begrijp ik nu anders? Wat neem ik mee als mezelf?
De volgende Voedselhulpdag in Leuven bouwt voort op Roeselare:
Het spel groeit mee. Het leert. Het verfijnt.
Wat het vooral doet:
Spel levert geen kant-en-klare oplossingen.
Het doet iets fundamentelers: het zet beweging in gang.
En misschien is dat wel de kern:
verandering start niet bij consensus, maar bij contact.
Met andere perspectieven. Met ongemak. Met gedeelde verantwoordelijkheid.
Wie durft te spelen met complexiteit, maakt ruimte voor echte verandering.
Misschien is dat wel de grootste kracht van dit spelopzet:
het erkent dat verandering niet start bij consensus, maar bij contact.
Contact met:
Spel maakt ruimte waar woorden soms vastlopen.
Het vertraagt om te verdiepen.
Het verbindt zonder te versimpelen.
En precies daarom past dit zo sterk bij de rol die VVSG vandaag opneemt: niet als alwetende actor, maar als facilitator van collectieve intelligentie.
De Voedselhulpdag wordt zo meer dan een studiedag.
Het wordt een startpunt.
Voor andere gesprekken.
Andere samenwerkingen.
Andere acties.
Want één ding is duidelijk:
wie durft te spelen met complexiteit, zet beweging in gang.
En beweging is precies wat we nodig hebben.